Showing posts with label ARs_απ. Show all posts
Showing posts with label ARs_απ. Show all posts

Sunday, 13 November 2011

*exclusive interview with Olafur Arnalds

Σας παρουσιάζουμε τα όσα είπε ο ταλαντούχος Ισλανδός καλλιτέχνης Olafur Arnalds αποκλειστικά στον paranoiser Αριστοτέλη στην μίνι συνέντευξη που του παραχώρησε πριν λίγες ημέρες.

O Olafur Arnalds είναι ένας ανερχόμενος νέος μουσικός με έφεση σε πολλά και διάφορα όργανα, όπως κιθάρα, drums, πιάνο, βιολί, banjo τα οποία συνδιάζει αριστοτεχνικά μαζί με άλλα στις συνθέσεις του, που φυσικά συχνά περιλαμβάνουν και ηλεκτρονικούς ήχους. Είναι γεννημένος τον Νοέμβριο του 1986 στην μακρινή Ισλανδία και από τα πρώτα χρόνια της ζωής του ξεχώρισε για την μουσική δημιουργικότητα που τον διέκρινε. Πριν ενηλικιωθεί είχε ήδη κάνει τις πρώτες του συνεργασίες με μουσικούς και μπάντες, ενώ υπήρξε και drummer σε δύο metal μπάντες.

Από το 2007 ξεκίνησαν οι πρώτες προσωπικές του κυκλοφορίες, με το album του Eulogy for Evolution περιλαμβάνοντας indie / experimental / electronica και γνωρίζοντας κατευθείαν μεγάλο ενδιαφέρον και συμπάθεια του κοινού. Ακολούθησαν την επόμενη διετία τρία EP's που κυμαίνονταν στο ίδιο ύφος, με το δεύτερο προσωπικό του album "and they have escaped the weight of darkness" να έρχεται την Άνοιξη του 2010, παίρνοντας διθυραμβικές κριτικές από μεγάλα έντυπα και σταθμούς, όπως BBC Music, Guardian, The Times, XLR8R.

Πρόσφατα, στις 3 Οκτωβρίου ξεκίνησε το νέο του project Living Room Songs, στο οποίο ο Olafur Arnalds καθημερινά για μία εβδομάδα γράφει και δίνει ελεύθερα για 24 ώρες ένα κομμάτι την μέρα. Αυτή η κυκλοφορία θα επισημοποιηθεί και θα βρίσκεται 'τυπωμένη' από τις 23 Δεκεμβρίου του 2011. Ακολουθεί η συνέντευξη. cheers!

How would you describe your sound? Ηοw has your music evolved since you first began creating your own music?

I would describe it somehow as contemporary classical with a shot of pop/electronica. I think it has evolved more and more into the pop/electronica side since is tarted.

"..The classical scene is kind of closed to people who haven't been studying music all their lives. I would like to bring my classical influence to the people who don't usually listen to this kind of music…open people's minds." Have you achieved this so far?

I think so, at least i have met a lot of people who have said i got them into classical music. That makes me very happy...

Who are your major influences?

Both older classical composers like Chopin, Bach and Schubert as well as modern electronic, pop/rock and classical musicians.

What do you think about the music scene in Iceland?

It's great, lots of good bands compared to the size of the country and it's small enough for everyone to know each other, which is nice.

Could you briefly describe the music-making process?

It usually starts with me on the piano improvising until i land on a nice theme or melody. At that point i usually take it into my studio and start working on arrangements and production.

What do you do on your spare time?

I don't really have much spare time... But when i do I like to make music that i dont 'have to' make. ie, some other types of music - music that is not my job..

Is the current music scene in good health or in need of a full medical? Some bands you would recommend?

It's in great health, never been better. I love the changing of the industry, it's bringing the power back to the artists It's a great feeling to not have to rely on a major label behind you to be able to do anything at all.

Thank you for your time! (your personal fan, especially of the track 0040, Aristotelis)

Wednesday, 8 December 2010

Interview with FM Belfast band

Οι FM Belfast γεννήθηκαν το 2005 στο μακρινό Reykjavik σαν studio project από τους Arni και Loa και από το 2006 που ξεκίνησαν τα εκρηκτικά live τους μαζί με άλλους στην σκηνή, κατάφεραν να κερδίσουν γρήγορα το κοινό. Παίζουν electro/electronica και indie/pop, ενώ σήμερα θεωρούνται μία από τις καλύτερες μπάντες που ανέδειξε η μουσική σκηνή της Ισλανδίας τα τελευταία χρόνια. Το album τους how to make friends άφησε πολύ καλές εντυπώσεις, όμως ξεχωριστή σημασία για τους FM Belfast έχουν οι live εμφανίσεις τους με την άμεση συμμετοχή του κόσμου σε αυτά!

Το περασμένο Σάββατο oι Ισλανδοί ήταν στο Plissken Festival στην Αθήνα μαζί με άλλες 13 ξένες μπάντες, Handsome Furs, Cinematics, These New Puritans, Chew Lips κ.ά., και αποτέλεσαν τους πρωταγωνιστές του fest με την εμφάνισή τους που άρεσε πολύ! Λίγο καιρό πριν οι FM Belfast μίλησαν με τον Αριστοτέλη και του παραχώρησαν την παρακάτω συνέντευξη για τον Paranoise Radio.

Can you tell me the story of FM Belfast, how you met, what made you form a band, your initial musical vision/ethos and where the name came from?
Árni R. has been making music for a long time and I met him at a fleamarket. He had a table and a computer and a microphone and you could sing and he would record it and then he made a song for you and you got a cd with the song. I recorded a song. It was very awkward but fun. Him and the other Árni V.(they met in a hospital some years before. ) were living together and that's how I met Árni V. This was in July 2005. Just before Christmas me and Árni R. were having fun at their place and made a song as a Christmas present for our friends Inga Mæja and Bóas. That recording is actually on our album, it's called Pump and is a cover of Technotronic's Pump up the Jam. In 2006 we played Iceland Airwaves and then we were 4. Two Árni's, one Örvar and one me. That's when we decided that we were actually a band. We all knew Örvar from before. He went to school with Árni V. and I met him on a bus when we were teenagers. You asked about our initial musical vision. We don't really have a clear musical vision. It just kind of turned out that way. The same goes for the name of the band. It just appeared one day and we liked it. It is all as random as how we all met.

How would you describe your sound? Ηοw has your music evolved since you first began playing music together?

I'm going to pick the easiest answer to this question and describe it as electro. I don't know if it's evolved all that much... my nose is to close to it for me to see. Maybe it's gotten a bit more complicated.. that sounds bad.. I really don't know. It's best to just listen to it if you are curious about it.

Could you briefly describe the music-making process?
It varies but I can tell you that it doesn't involve magic or hippie dancing. Mostly just lots of work and bending over computers and stuff like that.

"We come from a place where we count the days until nothing.." can you tell me more about it?
It's a song about running down the street in you underwear just because you can and you don't have anything better to do.

What do you do on your spare time outside the band?
Árni V and Örvar play football and Örvar is in a band called Múm. Árni V plays the guitar and writes comedy. I make comics for a paper called Reykjavík Grapevine and sometimes I illustrate children books and I also play keyboard in a band called Prinspóló. Árni R. makes electronic instruments and all sorts of electric things I don't even know how to explain. He also has another music project called Hungry and the Burger.

What do you think about the music scene in Iceland? How come such a small country produced great bands like: Sigur Ros, Bjork etc..?
I like the music scene here. It's very active. I don't know how Sigurrós and Björk came about. I think it's probably because they are so talented. There is no special music school here that produces people like them. They just made themselves. We get this question frequently but I never really know what to say. Maybe our winters are long enough so people have time to be indoors and make a lot of music.

Some bands you would recommend?
Yes, loads. Amiina, Benni Hemm Hemm, Bloodgroup, Hjaltalín, Insol, Markús & the Diversion session, Múm, Nóló, Retro Stefson, Reykjavík!, Seabear, Sin Fang, Skakkamanage, Skelkur í bringu, Steed Lord, Stórsveit Nix Noltes, Sudden Weather Change, Svarthvítur Draumur, Sykur..I don't know... many, they are all very different. I like them all for different reasons. I'm probably forgetting someone.

Friday, 8 October 2010

Interview with Bonaparte band from Berlin

Παρουσιάζουμε με μεγάλη χαρά την αποκλειστική συνέντευξη που μας παραχώρησαν οι Bonaparte από το Βερολίνο. Η δημοφιλής μπάντα που στα 3 πρώτα της χρόνια παρουσίας στην μουσική σκηνή έχει καταφέρει ήδη να κερδίσει το ενδιαφέρον του κόσμου, τις πολύ καλές κριτικές από μουσικά sites και περιοδικά, κάποια ευρωπαϊκά βραβεία, αλλά και το προσωπικό της στοίχημα να δώσει μία άλλη πνοή σε αυτό που αποκαλείται indie σκηνή. Εδώ και καιρό βρίσκονται σε μεγάλη περιοδεία στην Ευρώπη, ενώ πρόσφατα κυκλοφόρησαν τον νέο τους δίσκο, My Horse Likes You. Δείτε πως απαντάει ο Ελβετός leader της μπάντας Tobias Jundt στις ερωτήσεις που του απηύθυνε ο Αριστοτέλης.

1. Can you tell me the story of Bonaparte, how you met, what made you form a band, your initial musical vision/ethos and where the name came from?
In 2006 Monsieur Bonaparte drove around Europe in an old red italian rally car from the 60ies with the number 21 on the doors and in the front. He was doing a race but being the only car in the rally he never arrived. Somehow he eventually got stuck in Barcelona and started writing music with a laptop and his guitar. Then the Bar25 in Berlin said "Why don't you come and play a gig here?!". And so Monsieur Bonaparte went to Berlin and never left. That is the beginning of Bonaparte!
So I guess the name comes from traveling the roads of europe, looking at maps trying to decide how to attack, how to win the battle of entertainment, how to create a music that is physical. I wanted to feel something. I wanted music that is both for the body and the soul, for the legs and the head and the heart. Something that is extreme, going to the fullest, if you think you gave all that you have, give more. Something that is not only on the edge but over the edge, therefor defining the boundaries again and again every night in the performance. Most of us actually met on stage. in the beginning I used to play alone, drive around berlin in my little red race car and play shows at raves and parties at people houses. sometime we played as a trio, then adding keyboards later forming a 4tet, which is still how the band is set-up musically for live shows - drums, guitar, bass, keys. Ιt all happened quite fast and natural that eventually we were some sort of a traveling circus, so I called these shows the "circus show". So there are different levels. There's the music I write and record at home, then there is the band that performs live, and then there's the whole entourage of people doing visual things - dancing, costumes, film, photography, etc.
2. Who are your major influences?
Huu.. this is so hard to say. First it depends whether you want to know my influences or the ones of other people in the group, and then it depends if it's influence that shaped Bonaparte or influences that were important to us in private. Let's say I love Serge Gainsbourg or Django Reinhardt. While the first probably has an influence somewhere in the lyrics, the later is hardly found in Bonaparte. We draw from many corners and also feeding off of from each other. Sometime it is just faint memories of things, like old fellini movies we'd watch as kids or pictures from old circus life in 1920. And then of course the time we are living in. In the end everything is about the "now" because that is all we've got to play with!

3. What's the sound of your new album "My Horse likes you"? What should we expect? What does the name stand for?
Well.. listen to it! Although it has a orchestral introduction and features my out-of-tune kitchen piano, I limited myself much more in the studio, choosing the legs of the sound-design: 1 guitar from the 60ies, a drum we recorded with some old equipment and then mashed it up, a korg ms-20 synth and then some other synth and the live bass. But as you can hear, it ended up being a wild ride through many styles and moods, we thought we'd end up with a pony but we finally had to ride a wild wild wild horse. So anyway, it is not me who has to describe the music of Bonaparte. It should be you. What is the sound of the new Bonaparte album?

4. Could you briefly describe the music-making process?
I carry a little book with me where I write down my ideas. When it's about time to record a new album I lock myself up in a little room and start combining these snippets of things that I found during the past year. It's combining what I feel at the moment with what I collected on the travels. Sometimes I do co-writes with friends, meeting at their house and not leaving until a song is written and recorded. That works pretty well, I guess because it's two people being involved, it becomes like playing a game, pingpong, sex, co-writing, a thing for two. But when I write alone it can be anything from "i hear this thing in my head.. it's perfect.. I need to record it now" and the song is done in an hour up to "i have a vision... let's try to figure that one out" and then it can take weeks, month sometimes years! Once I have recorded most of the stuff I start calling more people to record certain additional elements. Once an album is done and me and my brother finished the artwork, the big question is; What happens when we play these songs live. Somehow this is what it's all about, to play music live. To perform, to sweat, to battle, to interact with the band and the audience. And I sometimes think the whole process of recording an album is only to draw a little map of a song, the real life of songs happens live! You have to sing and perform with people for people, then the music can go to magic levels.

5. What do you do on your spare time outside the band?
I like to do anything that is very different from the band. Like that I have the most energy on stage. So I do things like knitting scarfs, reading books about animals, riding my horse - also talking to my horse a lot too! I am currently translating greek mythology into hardcore techno songs for children! That's a fun project.

6. What is your opinion about the current music scene?
I often wish I was born in a different time. But I guess that has nothing to do with the current music scene really. One of the interesting things is the way and the pace how new music is reaching an audience today. Everyone is connected. That creates a lot of energy. But it also makes it hard sometimes to focus on the stuff that is dear to us, the music that is really important to us as individuals. We have to make more choices, saying this I take in, this I leave out. And I think there are amazing things going on, some people have amazing production skills, combining styles.
Although I do miss certain elements that scenes of the past had, either because the recording standard was much simpler or simply because there was more emphasize on melody or lyrics or the feeling of the band as such. The energy of the moment. To hear that a performance and a recording is happening now. So to me, even though I love to get lost in old recordings, it's exciting to live in the now, to be part of the now. And one day we can look back at it an laugh our asses off saying "haha..look what we did back then in 2010.. haha..we thought that was a fat bass-drum.. haha..we tought 9 minutes was a long track.. haha..and we mixed in surround sound 5.1.. haha.." because eventually everything will be reconstructed by some kids from around the corner! And we 'll be sitting out on the porch in our wheelchairs listening to our oldschool radios playing these amaaazzziinnnggg fresh new beats. It will be fun!

7. Some bands you would recommend?
In Berlin, I'd recommend some of my friends because they are very passionate about their music and amazing musicians like Modeselektor, Sirius Mo, Susanna Berivan, Boysnoize, Housemeister. Then there are many great bands out there, but to be honest, especially when it comes down to "indie bands" I hardly know anything. I like to listen to older music a lot. Things that are different from what is hip now. Like old blues, or soundtracks of old movies, even of silent movies too.

Thank you for your time!
Thank you too. We want to come play in Greece! Ok? Make it happen! We want to play on all of the greek islands! Each and everyone of them... bum bum bum and hello from Berlin!

Monday, 8 March 2010

Interview with Leaf on Paranoise

Μετά απο αρκετά χρόνια πειραματισμού σε διάφορες μουσικές φόρμες, δημιουργήθηκε ένα ιδιότροπο κράμα μουσικής που υιοθετήθηκε από τον Leaf και αντιπροσωπεύει τα δυο album του στα τελευταία 3 χρόνια. Aυτό το μουσικό κράμα, ως ένας νέος Φρανκενστάιν, είναι ζωντανός και τα μέλη του αποτελούνται από folk στοιχεία, jazz πειραματισμούς, cinematic ατμόσφαιρες και ηλεκτρονικά ρυθμικά μοτίβα. Στο Clouds συμμετέχουν και οι Μay Roosevelt, Calendar Girl, Nema, Nalanatima. Παράλληλα τα τελευταία 4 χρόνια o Leaf, τον οποίο ευχαριστούμε για την συνέντευξη που μας παραχώρησε, δημιούργησε το Orange Studio και την From A Tree Records που τον βοήθησαν στην εξέλιξη του project.

1. Tί σημαίνει για εσένα η ονομασία του δίσκου, Clouds?

Θεωρώ σημαντικό μέρος ενός δίσκου, ένας τίτλος που να αντιπροσωπεύει την συνολική δουλειά. Πέρασα αρκετό καιρό ψάχνοντας το κατάλληλο όνομα, ώσπου κατέληξα στο "Clouds". Ήθελα κάτι που να μπορεί να ταιριάζει με την μουσική γκάμα που υπάρχει στον δίσκο. Διαφορετικά είδη μουσικής που συνδέονται μεταξύ τους με την προσωπική σφραγίδα αυτού του project δημιουργώντας κάτι πρωτότυπο και όμορφο. Όπως και με τα σύννεφα. Είναι διαφορετικά και όταν ενώνονται δημιουργούν με την ίδια όμως υπόσταση, κάτι νέο.

2. Πώς θα χαρακτήριζες τον ήχο του album και ποια η τυχόν σχέση του με την προηγούμενη κυκλοφορία σου;

Στον συγκεκριμένο δίσκο, έδωσα έμφαση περισσότερο στα cinematic στοιχεία, χωρίς να λείπει το πειραματικό στοιχείο, προσθέτοντας και μια πινελιά απο electro rock. Θεωρώ πετυχημένο τον συνδυασμό μιας και δένονται όλα τα υλικά ευχάριστα μεταξύ τους. Η μόνη σχέση που θα μπορούσε να υπάρχει με τον προηγούμενο δίσκο είναι μόνο στον ανορθόδοξο τρόπο γραψίματος και στις σύνθετες ενορχηστρώσεις.

3. Το είδος μουσικής που παίζεις δεν είναι πολύ διαδεδομένο στην Ελλάδα, πώς προέκυψε και ασχολήθηκες με αυτό;

Πραγματικά δεν με ενδιέφερε ποτέ το να "κολλήσω" με τα στυλ που κυκλοφορούν στην πιάτσα ή αυτά που είναι ευκολοάκουστα. H μουσική βγαίνει απο την ψυχή. θα μου ήταν δύσκολο να γράψω κάτι που δεν με χαρακτιρίζει.

4. Αντιμετώπισες εμπόδια στην μέχρι τώρα πορεία σου?

Ναι, μπορώ να πω οτι αντιμετώπισα αρκετά εμπόδια τα τελευταία δέκα χρόνια που ασχολούμαι με αυτό το project. Βέβαια τα πράγματα έχουν γίνει καλύτερα τα τελευταία χρόνια μιας και έχω σημαντική βοήθεια απο δυο παράγοντες, το Orange Studio και την From a Tree Records. Και τα δυο ήταν δύσκολα στο να υλοποιηθούν αλλα πλέον είναι τα ποιό δυνατά χαρτιά στην πορεία μου ως μουσικοπαραγωγός.

5. Έχεις κάποια μουσικά project που δουλεύεις αυτόν τον καιρό?

Αρκετά! Τους Wolkenhaus, ένα electro/experimental συγκρότημα σε συνεργασία με την μουσικό Nektaria, αλλα και τους Top Voodoo Scientists, jazzlike συγκρότημα με πληθώρα επιρροών και φρέσκο ήχο. Τώρα στο θέμα της παραγωγής έχω τους Jane Doe που γράφουμε τον νεο τους δίσκο, τον "The Enormous Head of King Splendid" και τους Royal Etiquettes που θα ξεκινήσουμε σύντομα να ηχογραφούμε το πρώτο τους 7''.

6. Πές μου κάποιες απο τις προσωπικές σου ασχολίες.

Ευτυχώς που τα χόμπι μου γίνανε η δουλειά μου. Αυτό είναι κάτι που πάλεψα να το καταφέρω. Απλός τώρα δεν έχω την αίσθηση οτι "εργάζομαι" αλλα οτι ασχολούμαι με θέματα που με ενδιαφέρουν, όπως η δημιουργία μουσικής, ηχογράφηση και μίξη.

7. Και τώρα θα ήθελα να μου αποκαλύψεις ορισμένα απο τα αγαπημένα σου album..

Πάντα ζήλευα αυτούς που μόλις τους ρωτούσες να σου πουν τα αγαπημένα τους album, ξεκινούσαν και σου αραδιάζανε δεκάδες δίσκους με μία μόνο ανάσα. Θα κάνω κι εγώ μια προσπάθεια. Queen - Innuendo, Beatles - Sgt.Pepper's Lonely Hearts Club Band, Chroma Key - Dead Air for Radios, Amon Tobin - Out from out Where.

Thursday, 17 December 2009

*exclusive interview of Au Revoir Simone from New York!

Ο Paranoise Radio με μεγάλη χαρά στην 2η του παρουσία σε τεύχος του Κ free magazine σας παρουσιάζει μία αποκλειστική συνέντευξη μιας από τις καλύτερες και δημοφιλέστερες indie bands των τελευταίων ετών. Οι Au Revoir Simone είναι 3 γυναίκες από το Brooklyn της Νέας Υόρκης που έχουν καταφέρει από το 2003 ως σήμερα να γίνουν γνωστές ανά τον κόσμο και να ξεχωρίσουν κινούμενες σε indie pop και ηλεκτρονικούς ήχους. Οι Erika, Annie και Heather τον τελευταίο καιρό γυρίζουνε από την Λατινική Αμερική στο Μεξικό, από την Κίνα στην Ιαπωνία κι από την Ευρώπη ξανά Αμερική δίνοντας live στις μεγαλύτερες πρωτεύουσες του κόσμου έχοντας στις αποσκευές τους και την φετινή κυκλοφορία του 3ου κατά σειρά album τους. Το Still Night, Still Light όπως τιτλοφορείται, απέσπασε από μεγάλες γνωστές μουσικές πηγές κολακευτικές κριτικές και πραγματικά φαίνεται ότι οι Au Revoir Simone κέντρισαν δίκαια το ενδιαφέρον πολλών στην τιμημένη indie σκηνή.

Διαβάστε πως απάντησαν, και συγκεκριμένα η Annie Hart, στην συνομιλία που είχε με τον paranoizer Αριστοτέλη από το Λονδίνο. Στα comments θα βρείτε την συνέντευξη και στα αγγλικά. Το 9ο τεύχος του Κ, κυκλοφορεί εδώ και λίγες ημέρες σε hot spots στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, όπου και μπορείτε να το αναζητήσετε. Σε διαφορετική περίπτωση μπορείτε να δείτε όλο το περιοδικό στην ηλεκτρονική του μορφή κάνοντας κλικ εδώ, με το δισέλιδο του Paranoise να βρίσκεται στις σελίδες 26-27. Την εικονογράφηση επιμελείθηκε ο img/five/eight ή Μάριος αλλιώς από την Σύρο. Εnjoy it ;-)

Paranoise: Μπορείς να μου διηγηθείς την ιστορία των Au Revoir Simone, πως συναντηθήκατε, τι σας ώθησε να δημιουργήσετε την μπάντα, την αρχική σας πεποίθηση και από που προέρχεται το όνομα?

Annie: Είχαμε έναν προαίσθημα η καθεμία μέσα μας το οποίο μας μίλησε όταν βρήκαμε τα κατάλληλα άτομα για να παίζουμε μαζί! Όλες μας αγαπούσαμε τα keyboards από τότε που ήμασταν παιδιά και είχαμε την ανάγκη να βρούμε άλλους οι οποίοι θα ένιωθαν ολοκληρωμένοι κάνοντας το ίδιο πράγμα.

Paranoise: Ποιός είναι ο ήχος του καινούργιου σας album ''Still Night, Still Light''? Tι να περιμένουμε? Τι αντιπρωσοπεύει το όνομα του album?

Annie: Το φαντάζομαι σαν ένα κέντημα πολύχρωμο,χειροποίητο και πονηρό.

Paranoise: Παρατήρησα οτί έχετε τα παρακάτω lyrics: “Places exist, just when we need them” από το τραγούδι σας ''Tell me'' σαν επικεφαλίδα στο Myspace σας. Αυτοί οι στίχοι σημαίνουν κάτι ιδιαίτερο για εσάς?

Annie: Ναι. Γενικά ταξιδεύουμε πολύ και έχουμε ανάγκη να δημιουργήσουμε μία αίσθηση σπιτιού οπουδήποτε κι αν είμαστε ή χάνουμε το μυαλό μας. Επίσης αναφέρεται στο πόσο ευνοήμενες είναι οι ζωές μας, πως συνέβησαν τα πάντα στη σωστή στιγμή και σε αυτές τις στιγμές δυσκολίας όταν απλά δεν μας προετοιμάζουν για να τα καταφέρνουμε καλυτερα στο μέλλον. Το νόημα είναι ότι πρέπει να προσπαθείς να πάρεις τα πάντα από την ζωή σου, οτιδήποτε κι αν πετυχαίνεις.


Paranoise: Πώς η ζώη σε μία μεγαλούπολη όπως είναι η Νέα Υόρκη επηρέασε τις μουσικές σας επιρροές?

Annie: Η μεγαλύτερη επίδραση είναι οτί βλέπεις πολλές μπάντες να παίζουν κάτι που δεν θα συνέβαινε σε μία άλλη πόλη και ακούς πολλούς καινούργιους ήχους στη ζωή σου. Επίσης αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι σχηματίζουν έναν υπέροχο κύκλο ανθρώπων που σε βοηθούν να πετύχεις τους στόχους σου.

Paranoise: Με τι ασχολείστε στον ελέυθερο χρόνο σας έξω από την μπάντα?

Annie: Δεν έχω συνηδητοποιήσει οτί έχω ζωή εκτός της μπάντας!

Paranoise: Ποια είναι η άποψή σου για την σημερινή μουσική σκηνή? Πιστέυεις ότι προοδεέυει, μένει στάσιμη ή πηγαίνει πίσω? Ποιες μπάντες σου άρεσαν τελευταία?

Annie: Η μουσική προχωραέι πάντα μπροστά και όποιος παραπονιέται ότι η μουσική γίνεται βαρετή δεν ακούει αρκετή μουσική. Τον τελευταίο καιρό άκουσα πολύ τους Diamond Rings, Mogwai, Julie Doiron και την Ida Maria.

Paranoise: Υπάρχουν σχέδια για live στην Ελλάδα στο πρόσφατο μέλλον?

Annie: Αν μας καλέσετε στην Ελλάδα θα έρθουμε.

Wednesday, 14 October 2009

exclusive interview: Stellastarr*

  1. Can you tell me the story of Stellastarr, how you met, what made you form a band, your initial musical vision/ethos and where the name came from?

I could, but gee, it’s been almost a decade. Our bio is a great compilation of us telling those stories 5000 times. We started getting together just to play music. When it was two months later and we had like 12 songs (including about 6 that made the debut album) we started thinking of it as more than a fun thing to do.

  1. Who would you say were your musical heroes /inspirations?

The band listens to a wide variety of things. Mine are: the Jesus And Mary Chain, Tom Waits, Nick Cave, Velvet Underground, The Cure, The Ramones and Pink Floyd. Amongst many others.

  1. How has being a Stellastarr changed your personality?

Hopefully in good ways. Given me some balance and self-confidence. You’ll have to ask my friends if I’ve really just become an asshole.

  1. Can you still listen to your debut EP?

Yeah. The third track “School Ya” on that is still a favorite to dust off and play live.

  1. What’s the sound of your new album “Civilized”? What should we expect? What does the name stand for?

The sound is a culmination of subculture driving rock hooks with some noise solos thrown in for flavor.

Expect about 37 minutes of music.

Civilized is a word that can be looked at from many angles. Some of them are all but civil.

  1. I saw that you will be touring a lot in the US, any plans for a European tour, or maybe in Greece?

We are plotting UK/European touring now. We sit around a huge oval table under a monster map of the globe. Ever see Doctor Strangelove? It’s like that.

We played Athens, Greece once. We opened for Iggy and the Stooges. It was one of my all time favorite experiences.

  1. Is the current music scene in good health or in need of a full medical? Any bands you’d recommend?

Great music is abundant right now. However, I feel little in the ways of a recognized scene. Perhaps that is good. Hype only dilutes a movement that can subsist without that kind of nourishment.

Artists to check out: Devotchka Mono Ghost Town The Kiss Off Ghosts in the Valley Wakey! Wakey! The Postmarks

  1. What do you do on your spare time outside the band?

Play lots of music, score independent short films, swallow books, haunt record stores, follow theoretical physics movements, wish I was onboard a space shuttle, take photos of nightlife/light fixtures/streaky things, pull apart stuff believing I can repair them, go out into the city alone and love the hell out of my friends.

Monday, 6 July 2009

Tsiridis interview!

Ξεκίνησε από πιο minimal και ηλεκτρονικό ήχο πειραματιζόμενος με samples από μπουζούκια.. Αλλάζει – μεταλλάσσεται διαρκώς ο ήχος του πράγμα που φαίνεται και από τις πολυμορφικές κυκλοφορίες του. Πλέον δημιουργεί deep - ωμό techno και παράλληλα φτιάχνει 2step, dubstep, electronica με το project Slipdress. Όπως λέει και ο ίδιος, θέλει να κάνει κάτι ωμό και οργανικό, δηλαδή να βγαίνει ένας πιο ζεστός ήχος.

Έχει παίξει live σε διάφορες ευρωπα’ι’κές πόλεις, μεταξύ των οποίων και στο περίφημο Watergate του Βερολίνου. Αντιπροσώπευσε την Ελλάδα στο Red Bull Music Academy της Βαρκελώνης που γίνεται κάθε χρόνο σε διαφορετική πόλη του κόσμου. Τέλος είναι γραφίστας και εικονογράφος στο περιοδικό SOUL όπου χρησιμοποιεί το όνομα Slipdress.

Το είδος μουσικής που δημιουργείς προφανώς δεν είναι mainstream. Πότε και με ποιά ερεθίσματα άρχισες να ασχολείσαι με τη μουσική γενικά και την techno πιο συγκεκριμένα?

Ξεκίνησα να φτιάχνω μουσική στο 'Music' του Playstation! Ενδιαφερόμουν πολύ για την μουσική ήδη, και αφού έμαθα γι'αυτό το παιχνίδι, κόλησα τελείως. Έπειτα συνέχισα με άλλα προγράμματα και άρχισα να μαθαίνω διάφορα. Πλάκα είχε πάντως το Music, έχω διαβάσει και για άλλους που είχαν την ίδια εισαγωγή στην παραγωγή. Οι πιο σημαντικές επιρροές μου ωστε να θέλω να φτιάξω μουσική πρέπει να ήταν οι Prodigy και ο Aphex Twin. Μετά απο λίγα χρόνια φτιάχνωντας leftfield/electronica άρχισα να πειραματείζομαι με samples από μπουζούκια. Ήθελα να φτιάξω ένα σύγχρονο ρεμπέτικο και κατά λάθος κατέληξα σε μια υπνοτική λούπα που οδήγησε στο Bouzouki Several, το πρώτο μου 12" στην Gumption Recordings. Πάντα άκουγα techno/house άλλα δε με ενδιέφερε πολύ να φτιάξω κάτι τέτοιο ως τότε.

Έπαιξες πρόσφατα στο synch festival. Πώς σου φάνηκε η εμπειρία? Πώς το βλέπεις σε σχέση με ανάλογα festival του εξωτερικού?

Ήταν μια πολύ θετική εμπειρία! Μεγάλη οργάνωση...Hταν το πρώτο μου gig σε ένα festival τέτοιου επιπέδου. Σίγουρα είναι το Sonar της Ελλάδας. Έχω πάει άλλες φορές στο Sonar αλλά ήταν η πρώτη μου φορά εδώ στο Synch και έχουν πολλά κοινά σημεία, απ'τη μουσική εώς και την οπτική τους επικοινωνία. Τα βλέπω σαν τα αντίδοτα στα άλλα festival τύπου Glastonbury.

Προσωπικά είχα καποια θεματάκια με τον ήχο-τα monitor αλλά τελικά όλα OK. Ήταν ένα πολύ special live για μένα επειδή παρουσίασα και αρκετά κομμάτια απο το άλλο μου project, Slipdress. Το είδα σαν ευκαιρία να παιξω ένα set λιγότερο dance-floor απ'ότι συνήθως. Σημαντική ήταν και η Violet (Πορτογαλλίδα MC την οποία γνώρισα στο Red Bull Music Academy) που είχε έρθει για να κάνει φωνητικά. Δεν είχαμε κάνει πρόβα- ότι προλάβαμε στο sound-check!

Έχοντας ζήσει αρκετά χρόνια Αγγλία πιστεύεις πώς προσφέρει περισσότερες ευκαιρίες σε καλλιτέχνες να αναδειχθούν και να εξελιχθούν μουσικά? Πώς βλέπεις το μουσικό κοινό της techno σε σχέση με το αντίστοιχο της Ελλάδας?

Δύσκολα να το απαντήσω αυτο.. ΝΑΙ. Αλλά δεν είναι τόσο απλό. Μπορεί κάποιος να εξελιχθεί οπουδήποτε και να αποκτήσει σεβασμό απ'όλο τον κόσμο, απλά ναι, στην Αγγλία υπάρχουν πιο πολλές δισκογραφικές, παραγωγοί και γενικά πιο πολλές ευκαιρίες να γνωρίσεις κάποιον που ίσως είναι το σημαντικότερο.

Πές μου κάποιες από τις προσωπικές σου ασχολίες εκτός της μουσικής..

Σπούδασα στο LCC του Λονδίνου και αυτή τη στιγμή δουλεύω ως γραφίστας/ εικονογράφος. Οπότε ζωγραφίζω αρκετά, αλλά αφου είναι πλέον η δουλειά μου, προσπαθώ όσο γίνεται να ασχολούμαι με τη μουσική. Σχεδιάζω να κάνω ένα βιβλίο με εικονογραφήσεις μου στο κοντινό μέλλον, έχω κυκολφορήσει άλλα 3 βιβλία στο Λονδίνο αλλά έχει περάσει πολύς καιρός από τότε και θέλω να ξανακάνω κάτι!

Τώρα θα ήθελα να μου αναφέρεις την δισκογραφία σου και να μας μιλήσεις για τα μελλοντικά σου πλάνα..

Έχω κυκολφορήσει 12" στην Gumption, District of Corruption και Trapez (όλες βασισμένες στη Γερμανία). Το Μάϊο κυκλοφόρησα ενα digital EP στην Kina Music (Ιταλία) και το επόμενο θα βγει στη Mikrowave του Kevin Gorman (Manchester) που είναι απ'τα αγαπημένα μου label αυτόν τον καιρό! Σκοτεινό, deep, underground techno- ένας ήχος που συμβαδίζει αρκετά με το Berghain club του Βερολίνου και την δισκογραφική του, Ostgut Ton θα έλεγα. Το 12" στη Mikrowave θα έχει και έναν guest- έκπληξη αν ξεπεράσουμε κάποιες νομικές διαδικασίες. Εκτός από τα κομμάτια στην πιο techno πλευρά, τους τελευταίους μήνες ασχολούμαι περισσότερο με το άλλο project που ανέφερα πριν, Slipdress. Είναι πιο dubstep/2step/electronica ο ήχος. News soon!

Έχεις παίξει live σε διάφορες χώρες (Ελλάδα-Ισπανία-Αγγλία-Γερμανία-Ιταλία) υπάρχει κάποιο/α live που να έχεις ξεχωρίσει απο αυτά?

Απ'τα πρώτα σημαντικά μου live ήταν στο Watergate του Βερολίνου. Φανταστικός χώρος, ήμουν πολύ τυχερός που έπαιξα εκεί. Κατα τ'άλλα...στο Λονδίνο, Retox@Sosho, είναι ένα party που γίνεται κάθε Κυριακή και γίνεται χαμός! Βασικά αυτό ήταν το πρώτο πρώτο live set που έπαιξα. Σε υπόγειο, γεμάτο, όλοι να χωροπδάνε, ήταν τέλεια. Πιο πρόσφατα τον Ιανουάριο στο Βερολίνο, έπαιξα στο τελευταίο Im Fruehtau, ένα 24ωρο+ party που γινόταν κάθε μήνα. Κλέινανε 2 χρόνια και αποφάσισαν ότι θα ήταν οριστικά το τελευταίο. Διαρκούσε απ' τις 8 το πρωί Κυριακής, ως το μεσημέρι Δευτέρας! Πάνω απο 1000 άτομα, τρελός ιδρώτας, στάζανε και τα μηχανήματα να φανταστείτε. Έπαιζα στις 20.00 που την θεωρούσα νεκρή ώρα για ένα 24ωρο party αλλα ήταν το αντίθετο. ΧΑΜΟΣ.

Και τέλος θα ήθελα να μου αποκαλύψεις κάποια από τα αγαπημένα σου άλμπουμ.

Τελευταία και all-time favourites...

Bibio - Ambivalence Avenue, Martyn - Great Lengths, Daedalus - Love to Make Music to, Sunken Foal - Fallen Arches, Radiohead - Amnesiac / Kid A / Όλα βασικα!, Beach Boys - Pet Sounds, Prodigy - Music for the Jilted Generation, Grizzly Bear - Yellow House, Aphex Twin - Come to Daddy, Four Tet - Rounds, Interpol - Turn on the Bright Lights.

Thursday, 21 May 2009

Mary's Flower Superhead interview!

Mary's Flower Superhead... Power trio..! Straight cut φωνητικά, κιθάρες που παραπέμπουν σε Punk των 70's και ενίοτε παίζουν τον ρόλο του synth, groovata τύμπανα και μπασογραμμές, up-to-date ήχος, βγάζουν αυτό που λέμε "νεύρο" στα live τους.. Έχουν "ανοίξει" σημαντικές μπάντες όπως "Placebo" και "Madrugada".. Άν συνεχίσουν έτσι τους βλέπω να φτάνουν πολύ ψηλά!

Πότε και πώς δημιουργήθηκαν οι “Marys Flower Superhead”?

Οι MFS δημιουργήθηκαν το 2003 όταν μετά από πολλούς πειραματισμούς των προηγούμενων χρόνων του Ηλία(κιθάρα, φωνή) και Θάνου (τύμπανα) προστέθηκε στην μπάντα ο Νίκος (μπάσο) και οι MFS απέκτησαν τη μορφή που έχουν και σήμερα.

Κυκλοφορείτε τώρα τον δεύτερο σας δίσκο "Sway" μέσω της Shift(Archangel), τι να περιμένουμε από αυτόν?

Ο δεύτερος μας δίσκος με το όνομα “Sway μετά από πολλές αναβολές και παρατάσεις, θα κυκλοφορήσει τελικά τέλη Σεπτεμβρίου με αρχές Οκτωβρίου του 2009. Θα περιέχει 12 tracks τα οποία κυμαίνονται σε ύφος disko punk, post punk, indie,pop…με πρώτο single το “Tokyo”. Μας πήρε αρκετό καιρό να δώσουμε στο δίσκο ακριβώς τον ήχο που θέλαμε αλλά πιστεύω τον έχουμε φτάσει σ’ ένα αρκετά ικανοποιητικό επίπεδο…βλέπεις στη μουσική και στις τέχνες γενικότερα ποτέ δεν μπορείς να αγγίξεις το τέλειο…πάντα θα υπάρχουν ενστάσεις και αμφιβολίες λόγω της καθαρά υποκειμενικής φύσης της κάθε τέχνης, οπότε και εμείς ταλαντευτήκαμε αρκετά…

Ποιά είναι η προσωπική σας ερμηνεία της ονομασίας του δίσκου?

Η λέξη “Sway” έχει αρκετές ερμηνείες από τις οποίες οι πιο κύριες είναι δύο…σημαίνει λικνίζομαι ή απλά χορεύω και σημαίνει και κυριαρχώ…εμείς θέλουμε να κάνουμε και τα δύο..να κάνουμε τον κόσμο να χορεύει, να κάνουμε τα σώματα να λικνίζονται με τη μουσική μας και με αυτό τον τρόπο να κυριαρχήσουμε σε καρδιά και μυαλό…νομίζω είναι το ιδανικό.

Tί εκφράζουνε οι στίχοι σας?

Τους στίχους μας είναι λίγο δύσκολο να τους εντάξουμε σε μια συγκεκριμένη θεματολογία…πολλές φορές είναι τόσο αφηρημένοι που δυσκολευόμαστε να πούμε για τι πράγμα μιλάει κάποιο τραγούδι μας. Πάντως οι εικόνες και οι καταστάσεις που μας εμπνέουν να γράψουμε μουσική και στίχο βγαίνουν από τις βραδινές και πρώτες πρωινές ώρες, τις ώρες που έχουμε χάσει τον έλεγχο του εαυτού μας και άλλες φορές ξεχνάμε τα πάντα και δεν μας νοιάζει τίποτα και κανένας και άλλες φορές θυμόμαστε κάποια πράγματα που νομίζαμε πως είχαμε ξεχάσει …

Ποιά πρόσωπα - γεγονότα συμβάλουν στις μουσικές σας εμπνεύσεις?

Σίγουρα άνθρωποι που ερωτευτήκαμε και αγαπήσαμε μας έχουν εμπνεύσει και πολλές φορές συνεχίζουν να εμπνέουν…επίσης καταστάσεις στις οποίες η νιότη μας, η ώριμη και συνειδητοποιημένη εφηβεία μας έφτανε στο αποκορύφωμα μαζί με τα συναισθήματά μας αποτελούν μια σημαντική πηγή έμπνευσης….γενικά μας αρέσουν πολύ οι ανώριμες καταστάσεις…

Είστε πολλά χρόνια τώρα στην ανεξάρτητη μουσική σκηνή, πώς βλέπετε την εξέλιξή της?

Κοίταξε μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια μας χαροποιεί ιδιαίτερα το γεγονός ότι βγαίνουν πολλές αξιοπρόσεκτες μπάντες με επίσημες κυκλοφορίες και “επαγγελματισμό” το οποίο δείχνει ότι η ανεξάρτητη σκηνή μεγαλώνει και οργανώνεται…επίσης βλέπουμε πως αν και η δισκογραφία περνάει κρίση πολλές ανεξάρτητες εταιρίες γεννιούνται με σκοπό να υποστηρίξουν αυτή τη σκηνή…το θέμα είναι ότι όλο αυτό γίνεται με αργά βήματα και δεν ξέρω κατά πόσο υπάρχει αρκετός κόσμος μέσα στα πλαίσια της ελληνικής πραγματικότητας ο οποίος θα υποστηρίξει αυτή τη σκηνή….πάντως εμείς βλέπουμε με αισιοδοξία την όλη πορεία ….

Πείτε μου κάποιες από τις προσωπικές σας ασχολίες εκτός της μπάντας..

Ο καθένας έχει και τη δουλειά του εκτός της μπάντας.. ο Θάνος έχει το στούντιο στο οποίο γράφουμε και προβάρουμε, ο Νίκος διδάσκει μουσική σε σχολείο και σε ωδείο και εγώ(Ηλίας) μέχρι πριν δυο μήνες περίπου δούλευα σε τράπεζα λόγω των οικονομικών σπουδών μου και τώρα ως άνεργος βρίσκομαι σε κατάσταση επαναπροσδιορισμού…

Και τώρα θα ήθελα να μου αποκαλύψετε κάποια από τα αγαπημένα σας άλμπουμ.

Δύσκολη ερώτηση αλλά θα αναφέρω κάποια ενδεικτικά: The clash - τα πάντα όλα, Joy Division - τα πάντα όλα, Smashing Pumpkins - Siamese Dreams, Radiohead - the bends, Social Distortion - White light, white heat, white trash, Beastie boys - Ill communication, Interpol -Turn on the bright lights, Johnny Cash - At Folsom Prison, The future sound of London - Accelerator, Girls VS boys - the house of GvsB.

Οι MFS προσφέρουν στους ακροατές του Paranoise ένα από τα καλύτερά τους τραγούδια για free downloading και τους ευχαριστούμε πολύ γι' αυτό! Πατήστε εδώ για να κατεβάσετε το Νο Second Chances και καλές ακροάσεις!!!

By: ARs-AP-